دفتر تلفن فراموش شده

دور از همه خونه ها باشه. اگه صاحب یک خونه فوت میکند. اولین چیزیی به یادگار میذاره؛ آلبوم عکس اون شخص هست. عکسهایی که ما رو به زمان دور ببره.( البته بعید میدونم ما از خودمون آلبومی به جا بذاریم با این عکسهایی دیجیتال) . بعد از آلبوم، دفتر تلفن اون شخصه، با فوت هر کس. یک سری تلفن ها حدف میشود. یادش به خیر؛ خاله شریفه م. خدا بیامرز. چون سواد نداشت. جلوی هر تلفن فامیل یک نشونه میگذاشت.مثلا جلوی اسم خونه خواهرم؛ خاله یک سیب کشیده بود. چون پسرش خیلی دوست داره. خدا بیامرزش. مرور این خاطرات زمانی بود که وایبر گوشیم نصب کردم.همه دوستانی که گاهی به خاطر تعویض گوشی یا هر چیز دیگه اسمشون پاک شده بود. دوباره با نصب این نرم افراز نمایان شدند....

سال کهنه ...

سال 93 بعد از اینکه توپ رو زدندو اعلام کردند سال نو شد. کهنه میشود!! سالی که همه یک چیزیی رو بهانه میکند تا این سال رو بهتر از سال قبل بداند. البته به قول مادرم، نفوذی بهتر از حدیثی هست. ولی واقعیت این است امسال هم اتفاق بد پیش رو داریم هم خوب. ربطی به حیوانات زبان بسته که اسمشان روی سال میگذارند ندارد. مهم این است که؛ آدم با مشکلاتش کنار بیاد. اگه اومد اون سال، سال خوبی میتواند باشد.....